<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”Ósmy dzień obrad konferencji berlińskiej”> 
<author_1=””>
<author_2=””> 
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="2">
<date=”1954-02-04”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Cała pozostała część przemówienia Dullesa składała się z równie deklaratywnych i nie popartych żadnymi dowodami twierdzeń, które miały na celu wybielenie polityki USA i przedstawienie jej jako pokojowej.
Dulles twierdził, jakoby Stany Zjednoczone poświęcały swe siły materialne, umysłowe i duchowe budownictwu pokojowemu.
Starał się on przedstawić agresywny blok atlantycki jako pokojową wspólnotę obronną państw, stworzoną rzekomo zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych.
Za pomocą bajeczek o domniemanej groźbie ze strony Związku Radzieckiego Dulles usiłował usprawiedliwić realizowaną przez USA politykę montowania agresywnych bloków wojennych oraz innych poczynań o charakterze militarnym, wymierzonych przeciwko Związkowi Radzieckiemu.
Dulles twierdził, że Stany Zjednoczone zmniejszają wydatki na zbrojenia oraz że czynią to rzekomo także inne kraje należące do bloku atlantyckiego, chociaż — jak wiadomo na podstawie oświadczeń licznych oficjalnych przedstawicieli tych krajów oraz na podstawie dokumentów uczestnicy północno-atlantyckiego nie zaprzestają wyścigu zbrojeń, który dotkliwym ciężarem spada na barki mas ludowych.
Po przemówienia Dullesa zabrał głos G. Bidault. Nawiązał on do tej części oświadczenia Mołotowa, w której minister spraw zagranicznych ZSRR podkreślił konieczność rozstrzygnięcia sprawy zawarcia traktatu pokojowego z Niemcami i wskazał konkretne sposoby wykonania tego zadania. 
Bidault zgodził się z opinią ministra Mołotowa, że traktat pokojowy może być podpisany tylko przez rząd ogólnoniemiecki utworzony przez parlament wybrany w wyniku wolnych wyborów. Bidault powtórzył jednak stare zastrzeżenia przeciwko przyśpieszeniu przygotowania traktatu pokojowego. Usiłował on dowieść, że przygotowaniem do traktatu pokojowego nie trzeba się zajmować, dopóki nie zostanie utworzony rząd ogólnoniemiecki. Następną część swego przemówienia Bidault poświecił próbom usprawiedliwienia zawartych w Bonn i Paryżu układów, których celem jest — jak wiadomo — przekształcenie Niemiec zachodnich w główną bazę przygotowania nowej wojny w Europie. Usiłował on temu zaprzeczyć, jak również zaprzeczyć faktowi, że wspomniane wyżej układy są przeszkodą do przywrócenia jedności państwa niemieckiego.
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
